Z'n pallet zit onder het vuil. Z'n kwast is droog.
Maar de geest van Henri de Toulouse-Lautrec...
is nog net zo fris en kwiek als de dag dat hij ermee stopte.
Vandaag zal hij ze weer even in z'n handen nemen.
Hij, z'n geliefde stad en tijdperk komen weer even tot leven.
Ik hoop dat je je verscheurt.
Ze praten alsof ze Hercules zijn, maar na een paar draaitjes worden ze misselijk.
Wat heb jij? -M'n schoenen zijn drijfnat.
Doe ze uit. -Dat kan niet. Ik heb geen sokken aan.
Betaal jij maar. Doe maar alsof het jouw geld is.
U moet niet zo snel drinken. Dat is slecht voor uw maag.
Ik heb dorst. -Drink dan wijn.
Gelukkig zei je geen water. -Water is voor Amerikanen.
Sommige mannen kunnen trapeze springen, anderen president worden.
Ik kan cognac drinken.
Ik wist dat je hier zat. Ik heb goed nieuws.
Drink wat. -Je hebt het gemaakt. Ik meen het.
Weet je wie in de galerie was? -Camondo.
Om te schuilen voor de regen? -Weet je wat?
Hij bleef staan bij een doek van je, keek aandachtig, en knikte tweemaal.
Weet je wat dit betekent?
Hij is de grootste kunstverzamelaar. Als hij iets koopt, heb je het gemaakt.
Kocht hij iets? -Niet echt.
Hij moest zeker ergens heen. -Hij komt vast morgen terug.
Neem nou maar wat te drinken. -Vertrouw me nu maar.
De verkoop is zo goed als rond.
Zag je hoe die vieze Algerijnse over me heen viel?
Ik zag je hoe haar schopte. -lk krijg haar nog wel.
Ik ruk haar hart eruit en voed hem aan m'n katten.
Ze heeft lange armen. -lk breek ze zo. Ik...
Je schopte me. -Jij mij ook.
Dit vraagt om een drankje. -Dank je wel.
Aicha... -Nu is het weer goed.
Ik ben ze zat. Ze gedragen zich als katten.
Zelfs een heel leger engelen houdt ze niet uit elkaar.
Niet slecht. -Dank je.
Is een mooie poster. -Voor de Moulin?
Als u die poster maakt, geef ik u vrijkaartjes voor een maand.
't Beste bod tot nu toe. -Denk erover na.
Ze vonden je goed vanavond. -Ze doen maar alsof.
Ze willen gewoon een glimp van m'n gebroken hart.
Wat is er mis met me? Andere vrouwen vinden liefde en geluk.
Ik alleen maar pech. -Dat vind je vaak.
Het is mijn schuld. Ik zie ze zoals ik ze wil zien en niet zoals ze zijn.
De nevel van m'n dromen omsingelt ze.
Ze volgen m'n mooie stem, maar als de ochtend komt, worden ze weer wakker.
Arme Philipe, ik zie hem al staan in de dageraad. Trillend.
Wat heeft Philipe ermee te maken? Het is al tijden uit met hem.
Vorige week zei je nog... -Vorige week, vorig jaar. Een pot nat.
Nu ik eraan denk: Hij was in vele opzichten beter dan Etienne.
Veel beter.
Wie is Etienne? -Heb je weleens een advocaat ontmoet?
Ongelooflijk: lk was z'n droomvrouw niet.
Ik was slechts een van de vele.
Hij gaf slechts toe dat hij wel wat voor me voelde.
Was jij maar lang en knap. -Nog twee van deze, dan ben ik 't ook.
Je bent de enige man die me niet verveelt.
Ik ben de enige die niet van je heeft gehouden.
Kijk daar eens. Wat een prachtig wezen. Moet je die schouders eens zien.
Ik hoop dat het geen schoudervulling is.
Welterusten monsieur Lautrec. -Welterusten Sara.
Ik drink eerst m'n drankje op.
Met alle respect, maar gebochelden en dwergen aaien we altijd over de rug.
Je hebt een mooi erfgoed.
Je betovergrootvader, Raymond de Toulouse...
Ieidde de kruistocht naar Jeruzalem en redde de tombe van de Turken.
We waren hertogen van Aquitaine, graven van Louerque, Albi...
markiezen van Narbonne en Gothia en burggraven van Lautrec.
Maar bovenal zullen we altijd graven van Toulouse blijven.
Ik ben nu het hoofd van het huis. Op een dag ben jij dat.
Daarna je zoons beurt, en dan zijn zoon, en dan diens zoon weer.
Zolang Frankrijk bestaat.
Mademoiselle Denise de Frontenac, dit is Henri de Toulouse-Lautrec.
M'n benen.
De botten groeien niet naar elkaar. Misschien moeten we opereren.
De operatie is helaas niet geslaagd.
Als we de botten breken, kunnen we ze weer aan elkaar verbinden.
U moet de waarheid weten. We hebben alles geprobeerd.
De benen zullen nooit meer groeien. -Dat kan niet.
Jullie zijn neef en nicht van elkaar? -Ja.
Ik vrees dat dat de oorzaak van het probleem is.
Ken je me niet meer? Ik ben Denise de Frontenac.
We hadden niet mogen trouwen, daardoor is Henri misvormd.
We mogen niet nog een kind krijgen. Ik zal uit huis gaan.
Ik hou niet van je. -lk doe alles om je gelukkig te maken.
Je krijgt er geen spijt van.
Je doet me pijn. Ik kan niet met je trouwen. Dat is absurd.
Waarom? Omdat ik kreupel ben?
Ja, lelijk monster dat je bent. Geen meisje zal ooit met je trouwen.
Ik hield mezelf voor de gek. Ik vond mezelf steeds minder lelijk...
tot ik mezelf zag als goed uitziend, met 'n kleine handicap.
Maar ik werd geconfronteerd met het feit dat ik grotesk ben.
Op een dag zal een vrouw je als een lange, gewone man zien.
En van je houden.
Geen vrouw zal van me houden. Dat heb ik uit betrouwbare bron.
Ik ga hier weg. Ik ga naar Parijs. Ik ga schilderen om de kost te verdienen.
Je zult daar eenzaam zijn.
Ik zal overal eenzaam zijn.
Zeg alstublieft dat ik bij u hoor, monsieur.
Laat haar los, anders geef ik u aan bij de politie.
Ik ben de politie.
Waar is uw uniform? -lk ben Balthazar Patou.
M'n papieren. -lk geloof u.
De jongedame is de hele avond al bij me.
Ik ben niet dom. Ik weet wie ze is en waar ze vandaan komt.
Ze is een echte rotte appel. -lk ben geen moraalridder.
Ik vind het alleen erg als mensen zich anders voordoen.
U bent monsieur Toulouse-Lautrec. Ik doe m'n werk.
Ik begrijp het, maar u vergist zich. Er ging net een vrouw die kant op.
Nietwaar, schat? -Ja, die kant op.
Als u haar wilt beschermen, kan ik daar niks aan doen.
Maar u moet zich niet vermaken ten koste van de wet.
Goedenavond. Kom schat, het is al laat.
Kun je niet sneller lopen? Wat is er met je benen?
Je hoeft niet bij me te blijven. Hij laat je nu met rust.
Ik kende iemand die z'n arm kwijt was geraakt.
Hij bofte: Hij kreeg 500 frank van de verzekering.
Schiet op. -Ga toch. Je bent veilig.
Ik zou in z'n gezicht willen spugen. -Hij liet je toch gaan?
Dankzij jou. De politie hou je niet zo snel voor de gek.
Jij was wel slim. -Je kunt in dit hotel een kamer nemen.
Heb je geld? -lk wil niet naar een hotel.
Je krijgt alleen een kamer als ze je kennen, en dan voor het dubbele tarief.
En 's ochtends geven ze je aan bij de politie.
Woon je hier in de buurt? -Ja, verderop in de straat.
Mag ik bij je slapen? Ik ben rustig. Morgenochtend ben ik weer weg.
Je kunt me vertrouwen. Ik zal niks stelen.
Je bent een kunstenaar.
Ik kende een kunstenaar die cupido's op borden tekende.
Heb je een sigaret?
Dat ziet eruit als echt goud.
Ik kreeg een keer gouden oorbellen, maar ik raakte ze kwijt.
Lucifer?
Ben je zo geboren? -Ga weg. Ik wil je hier niet hebben.
Waarom word je boos?
Ik brak als kind m'n benen. M'n botten herstelden niet goed.
De kachel staat aan. Laat je hem altijd aan staan?
Je zegt niet veel voor een kunstenaar.
Die ene van die borden praatte non-stop.
Je kunt je daar uitkleden.
Neem deze Iamp maar.
Een badkuip. Je hebt een badkuip. Mag ik alsjeblieft in bad? Toe.
Ik zal opruimen als ik klaar ben. -Ga je gang maar.
Ditwordt m'n eerste bad. In een echte badkuip, bedoel ik.
Ben je er nog? -Ja, ik ben er.
Jij slaapt hier.
Ik ben Balthazar Patou. Als u me niet gelooft, laat ik m'n papieren zien.
Ik geloof u. -Sluit haar op, edelachtbare.
Ze is een recidiviste. Een bedreiging voor m'n district.
En ze gaf me de naam van een hond.
Eindelijk lach je. Ik wist dat het me zou lukken.
Ik zal ervoor zorgen dat je me aardig vindt.
Je hebt mooie ogen als je die bril afdoet.
Dat heeft nog nooit een agent tegen me gezegd.
Hoe noemde die agent je? Monsieur Toulouse of zo?
Wat is dat voor naam? -Mijn naam.
Dat is geen naam, maar een stad.
Mensen noemen zich toch geen Parijs of Marseille?
Nu ik dat zeg: lk kende een man die 5-punten heette.
Net zoals dat district waar alle districten samenkomen.
Hij werd geboren toen z'n moeder de straat overstak.
Hij zei dat ze hem in een wasmand naar huis meenam.
Kom jij uit Toulouse? Heet je daarom zo, net zoals 5-punten?
Zo'n beetje wel.
Kon je niet wachten met naar bed gaan?
Bang dat ik je benen zie?
Ga weg. Doe je kleren aan en ga weg.
Schreeuw niet zo. Moet iedereen wakker worden?
Mij maakt het niet uit dat je kreupel bent. Moet het licht uit?
Doe maar uit.
Je wilt niet echt dat ik wegga, hè?
Toch?
Toulouse, zong je altijd 's ochtends voordat ik kwam?
Welke man zingt 's ochtends als hij alleen is?
Jammer. -Wat is er?
Ik wil je tekenen als je aan je haar zit, maar vergeet het omdat je zo mooi bent.
Je bent aardig. Nooit gedacht dat ik ooit zijden panty's zou dragen.
Bébert zegt dat ze hem opwinden. Zelfs om een plastic been.
Wie is Bébert? -lemand die ik kende.
Ik vind hem niet leuk meer. Dat is lang geleden afgelopen.
Hij wil me koste wat kost terug, maar voor mij is het over.
Als ik hem tegenkom, spuug ik op hem.
Mooi hè? -Heel mooi.
Echte zijde. En wel drie paar.
Ben je weleens in de Rue Mouffetard? geweest?
Waar is dat? -lk ben er geboren. In het drankdistrict.
Door de straten loopt een dikke laag slijm van de wijn.
Het is er zo glad dat zelfs de katten uitglijden. En dan die stank.
Pas op m'n twaalfde ontdekte ik dat het niet overal stinkt.
Ik ben daar toen meteen weggegaan. En ik was blij toe, geloof me.
Ik ben een keer teruggegaan om m'n moeder te bezoeken.
Woont ze daar nog steeds? -Het bevalt haar.
In de Rue Mouffetard krijg je in ieder geval nooit dorst.
M'n moeder heeft een handkar. Zij was slim.
Toen ze net zo oud was als ik zette ze geld opzij voor een vergunning.
Ze spaarde er geld voor.
Met een handkar-vergunning, heb je altijd iets te eten.
Een vergunning blijft voor het leven geldig.
Je hebt een jurk nodig. We gaan er een kopen voor je.
Wil je een jurk voor me kopen?
We gaan naar de Rue St. Honoré en kiezen de mooiste jurk uit.
Ik weet al wat ik wil. Je hoeft niet mee. Geef me het geld maar.
Ik wil juist mee. -Het is aan de andere kant van de stad.
Wat jij wilt.
100 frank?
Je bent zo aardig voor me. Ik zal ook aardig voor je zijn. Wacht maar af.
Je zult niet klagen en anders zal ik je klachten versmoren. Zo.
Het is al laat.
Wanneer kom je terug? -Over een uur. Zodra ik de jurk heb.
Binnen.
Bent u het? -Gaat het wel, meneer?
Ik heb u helemaal niet gezien. Ik maakte me zorgen.
Het is hier ijskoud en de kachel staat uit.
Ik zal soep voor u maken. -lk ga zo weg.
Het is geen moeite. -lk zei toch dat ik weg ga.
Excuses. U bent heel aardig.
Als ik verhonger, krijgt die dealer geen doek meer van me. Hij zuigt je leeg.
Normaal krijg ik zeven frank voor een uitvaart, nu slechts vijf.
Hij zei dat mensen er geen waarde aan hechten. Onzin.
Alle kerken zijn op zondag stampvol. Zelfs de protestantse.
Henri, kom bij ons zitten. -Hallo Seurat, Anquetin.
Ober, een cognac -Een rondje. Als jij betaalt.
Riep je me daarom? Breng de fles maar.
Hoe gaat het met je werk? -Verf maakt me misselijk. Schilders ook.
Je was gisteren niet bij de bijeenkomst. -Van het onafhankelijk comité.
Ik had wat beters te doen. Onafhankelijken? Paria's bedoel je.
We zijn een stel mislukkelingen.
Scheld mij of m'n moeder uit, maar beledig de vereniging niet waar ik bij ben.
Wat ben je zielig. -Drink je drankje op.
Dan gaan we naar het Louvre. -Het Louvre, dat kerkhof?
Een kerkhof? Hij noemt het thuis van Mona Lisa een kerkhof.
De Mona Lisa, het mooiste schilderij van de wereld.
Ik zou best willen knielen om Leonardo te danken.
Hoezo het mooiste? En hoezo van Leonardo?
Ja, dat voel ik hier in m'n hart.
Ik voel dat je verwaand bent, maar dat hoeft niet te kloppen.
Alleen Leonardo had die glimlach kunnen tekenen. Ze lacht met haar ogen.
Dat bewijst niet dat Leonardo de schilder is.
Dat zie je aan de techniek.
Onzin, het is alleen te zien aan de signatuur onderaan.
Jullie gaan gewoon af op een naam.
Goedendag, ik ga weg.
Als ik dit drankje niet nodig had gehad, had ik het in z'n gezicht gegooid.
Waarom is hij zo ongelukkig?
Ik zocht je. Raad eens. -Camondo is niet teruggekomen.
Camondo is niks. 'Le Figaro' gaat over je schrijven.
Is dit weer zo'n hersenspinsel? -lk zag hem vanochtend.
Ik stelde me voor en vertelde over je werk.
Hij wilde graag over je schrijven en zou naar de galerie komen.
Wanneer? -Als hij tijd heeft.
Hoe vind je m'n nieuwe jurk?
Van een vriendin voor 50 frank gekocht. Dat is niks voor echt fluweel.
M'n vriendin wilde 75 frank ervoor, maar ik heb afgedongen.
Fluweel voelt lekker aan. Voel eens.
Waar was je? -Zeg je zo hallo?
Geef antwoord. -Kijk je een beetje uit.
Je hebt mij niet gekocht voor die 100 frank. Ik ben je geen uitleg schuldig.
Dat moet je aardig vragen. -Hoeft niet. Ik weet waar je was.
Heb je me gevolgd? -lk kan het zo wel bedenken.
Ik zie zo alles voor me: Van de dronken zoen in het donker...
Het maakt toch niks uit. Je kunt maar beter weggaan. Snel.
Ik ben er net. Waar moet ik heen?
Dat interesseert me niet. Waar je gisteren was.
Goed. Jij je zin.
Vaarwel, Toulouse.
Ik zal wel zeggen waar ik was.
Eerst ging ik op zoek naar m'n vriendin voor de jurk.
Daarna naar m'n zus. Ze was ziek. Heel ziek. Ze lag in bed met koorts.
Ik belde een dokter. Ik moest bij haar blijven van hem. Wat moest ik anders?
Moet ik dat geloven? -lk lieg niet.
Behalve soms tegen de politie.
Je had niet hier mogen blijven. -lk maakte je toch gelukkig?
Had ik je maar nooit ontmoet.
Je bent verliefd op me. Echt verliefd.
Toch? Daarom doe je zo.
Je bent verliefd op me en je bent jaloers.
Stel je voor: Jaloers vanwege mij. Dat heb ik niet eerder meegemaakt.
Ik vind het wel leuk. Je hebt geen reden om jaloers te zijn. Echt niet.
Ik ben gek op je. Anderen interesseren me niet.
Hoe vaak heb je dat al gezegd? -lk ben de jouwe zolang je me wilt.
Als je me niet meer wilt, zou ik niet weten wat ik moet doen.
Ik zal je altijd willen. -Hou me vast. Hou me stevig vast.
Doe me pijn. Dat vind ik heerlijk.
Wat voor dag is het vandaag? -Vrijdag.
M'n zus maakt zich vast zorgen. Ze denkt dat ik dood ben of vast zit.
Stilzitten, lieverd.
Wat doe je? -lk teken je.
Hoe lang duurt dat? -Niet lang.
Ik moet naar m'n zus. -Je ziet haar bijna elke dag.
Ik moet haar vandaag zien.
Zit stil. Als je wilt, mag je het portret houden.
Hoeveel is een schilderij waard? -Ligt eraan wie de maker is.
Ik bedoel de jouwe. -Dat kan ik nu nog niet zeggen.
Hoe bedoel je dat?
300 jaar geleden maakte Da Vinci een portret van een vrouw.
Haar man vond het maar niks.
Het hangt nu in het Louvre en niemand kan het betalen.
Wat heeft dinges er dan aan? Die schilder.
Hij heeft z'n beloning gehad. Hij mocht het schilderen.
Ik snap er niks van.
Hoeveel krijgt een model?
3 frank voor de ochtend en vijf frank voor de hele dag.
Dan moet je me betalen. Ik heb niet om een portret gevraagd.
Dus moet je me betalen. -Je krijgt het portret. Is dat niet genoeg?
Straks is het niets waard. Ik moet werken en dus moet je me betalen.
Drie frank. -Dan moet je vier uur poseren.
Jij zit nog geen vijf minuten. -Als je niet betaalt, poseer ik niet.
Dat lijkt niet op me. Ik ben knapper. Ik wist wel dat je niet kon schilderen.
Die ene die borden beschilderde... -Ga dan naar hem terug.
En m'n drie frank? Je wilt niet dat ik poseer zodat je niet hoeft te betalen.
Ik neem het zeker aan en ik ga ook. Ik ben dit huis zat en jou ook.
Vergeef me. Ik ben vreselijk. Waarom hou je het met mij uit?
Elke andere man had me eruit geschopt.
Moet ik dat doen? Ik kan het best. Ik ben heel sterk.
M'n armen compenseren m'n benen.
Ik zou je geen pijn doen. Ik wil aardig voor je zijn.
T rouw alsjeblieft met me. Ik wil je uit mezelf dingen kunnen geven.
Je moet niet voor alles een prijs vragen.
Ik zal het proberen. Ik weet niet wat me bezielt.
Ik weet niet waarom ik soms dingen zeg.
Als ik je zat was, was ik weggegaan. Ik ben nog steeds dol op je.
Ik weet dat je het meeste niet meent. De straat heeft je hard gemaakt.
Misschien komt het daardoor, en word ik gek van het binnen zitten.
Ik heb nooit zo lang ergens verbleven. Het lijkt wel een gevangenis.
We gaan vanavond uit. Naar Pres Catalan. Je zult genieten.
Ik hou niet van die dure plekken met verwaande obers.
Je bent er nog nooit geweest.
Vooruit dan maar.
Monsieur Lautrec, wat een genoegen. -Lang geleden.
Te lang. Uw vader, de graaf, heeft hier vorige week gedineerd.
Heeft u een tafel voor ons? -Uiteraard.
Goedenavond monsieur.
Heeft u een goede champagne? -Een perfecte.
Een champagne, als voorgerecht slakken...
daarna fazant met als saus... -Armagnacsaus, ik weet het.
Daarbij een Pommard '89 om te drinken.
Heb je weleens champagne gedronken? -Vaak zat.
Wat bedoelde hij met je vader? Was dat een grap?
M'n vader gebruikt nog steeds z'n titel. Kijk, de wijn.
Op jou.
Die man staart me aan. -Vind je het gek?
Alle mannen zouden kijken als ze niet getrouwd waren.
Nog meer wijn? Wil je iets anders?
Waarom speelt dat orkest niet iets vrolijks?
Ze spelen wat je maar wilt. -Waar blijft ons eten?
De service is niet goed. -Het eten moet klaargemaakt worden.
Dat moet klaarstaan. Ze vragen genoeg. Hoeveel kost die wijn?
Je moet niet aan de kosten denken.
Mooie zaal, nietwaar? Die tafel is voor de president.
Ik ben ziek. -Wat is er?
Ik voel me niet lekker. Het is hier benauwd. Ik kan niet ademen.
Wat is er? -Niks. Hoezo?
Ben je echt ziek?
Kun je niet sneller lopen? Hoe heb je ze gebroken?
Heb ik verteld. Ik gleed uit. -Dan was er iets mis met je.
Kinderen vallen zo vaak zonder iets te breken.
Kreeg je krukken? -Ja, een tijdje.
Wat deed je moeder... Nu word je alweer boos.
Je bent wel lastig. Ik had het alleen maar over je benen.
Sla me dan. Laat zien dat je een echte man bent. Ik daag je uit.
Ik doe het ook nog. -Wat een vechtlust. Doe het dan.
Of koop benen voor jezelf. -Ga terug naar de Rue Mouffetard.
Juist, mijn vader was geen graaf. Ik ben uitschot. Puur uitschot.
Daarom hou je aan mij vast, want je kunt toch geen vrouw krijgen.
Morgenochtend kom je me smeken om terug te komen.
Als je me kunt vinden. Vaarwel. Morgenochtend zul je niet zingen.
Rue du Poirier. Ik heb haast.
Doe open. Ik weet dat je er bent. Ik zag het licht branden.
Ik meende niet wat ik zei.
Doe alsjeblieft open. Ik zal braaf zijn. Ik zal lief zijn voor je.
Ik doe alles voor je. Ik ben gek op je.
Wil je dat ik voor je poseer? Je hoeft me niet te betalen.
Ik poseer hoe je maar wilt. Stuur me niet weg.
Ik kan dat niet aan. Ik spring in de Seine.
Ik meen het echt. Toulouse, doe alsjeblieft open.
Ik zal geen ruzie meer met je maken. Ik wil alleen maar lief voor je zijn.
Ik wil je gelukkiger maken dan ooit. Je vindt nooit iemand zoals ik.
Niet zo gemeen doen. Ik kom niet meer terug.
Dit is je laatste kans. Ik tel tot drie. Meer niet.
Daarna ga ik weg.
Gravin, fijn dat u er bent.
Waar is m'n zoon? -Boven. Hij zit er al elf dagen.
Hij raakt z'n eten niet aan. Hij drinkt continu. Hij gaat nog dood.
Waarom? Wat is er met hem? Weet u dat?
Er was een meisje.
Ga weg.
Het spijt me, moeder. Als je me had geschreven, was ik je op komen halen.
Hoe gaat het met je? -Kon niet beter. Ik werk hard.
Momentje. Ik moet m'n haar kammen en een stropdas om.
Wat is het voor meisje?
Je zoon is nog net zo doorzichtig als toen hij een kind was.
Vertel het me.
Het type dat je nooit zult kennen.
Als kind moest ze kiezen tussen de straat en de rivier.
Maar je houdt van haar?
Dit is de enige manier om haar niet te smeken terug te komen.
Wat is er tussen jullie gebeurd?
Haar verleden woog te zwaar op haar.
Ze komt uit een wereld waarin mensen jagen als dieren.
Als er niks te halen valt, eten ze niks.
En als er een prooi is, vechten ze erom.
Het is een wrede, sluwe wereld. Maar ook een vrije wereld.
Ik stopte haar in een kooi, maar dat maakte haar woest.
Op een avond ontsnapte ze uit de kooi en verdween in de steegjes.
En jij verwachtte dat zo'n vrouw om iemand kan geven?
De wildernis kent medelijden noch walging.
Ze schrok niet terug van m'n uiterlijk. Ze zag me niet als een lange man.
Haar ogen waren wijd open en ze hield van me om wie ik ben.
Ik wou dat ik meer wist van de wereld. Je hebt je vader nodig.
Om te horen dat de graaf van Toulouse niet van zo'n vrouw mag houden?
Om te horen dat een kreupele geen recht heeft op...
Sorry, dat was de cognac die sprak.
Hoe gaat het in Albi? -Z'n gangetje.
Je kamer staat klaar voor je.
Misschien kom ik volgende zomer een paar weken.
Kom nu mee naar huis. Keer dit leven je rug toe.
Ik heb geen ander leven. Het is geen verspild leven.
Ik doe ook nuttige dingen. Deze doeken zijn van je zoon.
En niet van een kreupele met korte benen.
Kun je thuis niet schilderen? Het platteland is prachtig.
Ik heb een vriend die ook schildert. Hij heet Vincent van Gogh.
Hij schildert tarwevelden waarop de zon van Provence schijnt.
Het licht op z'n doeken kan iemand zo verblinden.
Ik kan z'n velden niet schilderen, en hij de meisjes van de Moulin Rouge niet.
Ik ben een schilder van de straat en de goot.
Ik heb Marie Charlet niet bij toeval ontmoet.
Laat me je laatste schilderij zien.
Die daar.
De verf is droog.
Soms laat de inspiratie je in de steek.
Het spijt me. -Ga haar zoeken.
De pijn in je benen dood je met cognac, maar haar verlies niet.
Je doodt wel jezelf. Ik ga tegen m'n eigen geweten in door dit te zeggen.
Maar ik wil dat je dit overleeft. Haal haar terug.
Stop hier.
Excuses, ik dacht dat u iemand anders was.
Ze zal niet veel voorstellen als ze met jou omgaat.
Een cognac. -lk heb alleen rum.
Doe dan maar rum.
Ik had wel een fles cognac, maar die heeft m'n vrouw opgedronken.
Ik zoek een vrouw. Misschien kent u haar: Marie Charlet.
Haar zus woont hier. -Ze heeft geen zus.
Kent u Marie Charlet?
Ze is vaak in de Bon Vivant in de Rue de la Planchette.
Als je wilt dansen, moet je wijn kopen.
Ik kom je mee naar huis nemen.
Kom mee. Marie, ik zei... -lk hoorde je wel. Je komt me halen.
Moet ik nu je voeten kussen?
Giselle, stuur je mannetje hierheen.
Kijk eens wie er is. M'n rijke kreupele uit Montmartre.
Hij komt me halen en geeft me alles wat ik wil, nietwaar?
50 frank per dag, of 100. Het maakt niet uit. Hij heeft toch miljoenen.
Dat klopt toch, Toulouse? Z'n vader is een graaf.
Wat heb je te zeggen, Bébert? -Luistert u niet naar haar.
Ze is dronken. -lnderdaad Bébert. Mijn Bébert.
Dacht je dat ik bij je bleef slapen vanwege je lelijke kop?
Je bent een hufter. Een hufter en een kreupele.
Ik werd misselijk als je me aanraakte. Ik kwam terug voor Bébert.
Zodat hij zijden shirts kon dragen.
Monsieur, ze weet niet wat ze zegt.
Ze geeft juist veel om u. -Ga uit de weg.
Ik zei toch dat hij terug zou komen en dat hij niet zonder me kan leven?
Je schoof me aan de kant voor een rooie met wat geld.
Je verliet me voor weinig geld.
Monsieur Lautrec. -Een cognac.
Waar was u al die tijd? Was u ziek? -Emotioneel ziek.
Waar is Ziddler? -Op kantoor. Hij zal blij zijn.
Ik vraag nu wel gratis drank voor een hele maand.
Ik ben woedend op je. Ik heb mezelf belachelijk gemaakt.
Die bewaker is een charlatan. Heb je weleens een militair gesproken?
Geweldig: Alles moet volgens het militaire schema. Echt alles.
Ik wist dat hij schoudervulling droeg. -Wat heeft dat ermee te maken?
Monsieur Lautrec, waar was u toch? We hebben u gemist.
Ik heb iets voor je, Ziddler. Ik moest toch een poster maken?
Hij is mooi. Ik vind hem erg mooi, maar...
Wat? -Hij is anders.
Dat hoop ik wel. -Je moet een poster van mij maken.
Ik trek de mensen aan. Het publiek komt voor mijn zang.
Een dans tekenen is wat makkelijker. -lk dans ook.
Dat klopt, je danst heel mooi. -Hij is echt heel opvallend.
Lijkt de Moulin Rouge niet wat klein? Er kunnen 2000 mensen in.
Jij hebt maar een paar mensen -lk heb niet zo'n adamsappel.
Dat klopt, maar je moet een kunstenaar wel wat vrijheden geven.
Niet met m'n adamsappel. -La Goulue lijkt zo de ster.
Dat is fout en misleidend. -Heb ik zo'n adamsappel?
Moet ik dat voorstellen? -Kan niet. Haar kleren zijn schoon.
Jouw nek niet. -Vunz.
Stuk vuil. -Jij drinkt je badwater.
Jij het badwater van anderen.
Dat kun je niet printen. Lithografie kent zulke kleuren niet.
Wat is dat voor kleur groen? Het lijkt groen, maar dat is het niet.
Het is blauw, roze, geel, grijs... Alles behalve groen.
Ik heb de verf gemixt en zal dat ook met de inkt doen.
Idioot, wat doe je nu? -lk slijp de steen.
Dat kan niet. Niemand heeft dat ooit met een tandenborstel gedaan.
Het lijkt wel te lukken.
Als je te weinig zuur gebruikt, bijt de oplossing niet.
Als je teveel gebruikt, zullen de fijne lijnen vervagen.
Goedenavond, Toulouse-Lautrec. -Goedenavond agent.
Zou ik een grote gunst van u mogen vragen?
Zeg het maar. -M'n dochter gaat trouwen.
Haar verloofde is gevangenisbewaker, maar hij krijgt promotie.
Hij schopt het nog eens tot hoofd of misschien zelfs inspecteur.
Feliciteer uw dochter namens mij.
Als ik een portret had van haar, kon ik die op de schoorsteenmantel zetten.
Ik ben arm, maar kan wel wat betalen. -Breng je dochter naar m'n atelier.
Het portret is m'n huwelijkscadeau. -lk zal u dankbaar zijn.
Wilt u dan iets voor mij doen? -Zeg het maar.
Dit is 1500 frank. Ik wil een vergunning voor een handkar...
op naam van Marie Charlet. Zorg dat zij hem krijgt.
Het is schandalig.
Walgelijk. -Geweldig.
Je verdient slaag: Onze naam hangt in elke kiosk.
Die poster is een schande. -Jammer dat u m'n werk niet mooi vindt.
Maar ik doe wat ik wil. Het is mijn naam en mijn werk.
Werk? Een excuus om in dansclubs te hangen.
Noem je die pornografische troep, werk?
Jazeker en ik heb er meer verstand van dan u, vader.
U hebt nooit gewerkt. Onze soort deed dat nooit.
We zijn er te goed voor. We houden vast aan onze naam alsof dat wat is.
Onze wereld stierf met Marie-Antoinette. We zijn fossielen van een vergane tijd.
Ik durfde het patroon te doorbreken. Ik werk.
En ik drink ook. Elke dag weer iets meer.
Zo vergeet ik m'n eenzaamheid en lelijkheid, en de pijn in m'n benen.
Moeder heeft haar gebeden, u uw paarden en valken...
en uw dromen van een tijd die niet meer is. En ik...
m'n cognac.
Laten we deze ruzie stoppen, want hij heeft geen nut.
We komen elkaar niet meer tegen. Doe wat je wilt.
Vraag me niet om hulp. Die krijg je niet.
Die kreeg ik in het verleden ook niet, dus ik verwacht niks.
Veel publiek vanavond. -Teveel. Dankzij je poster.
Geld is fijn, maar de oude Moulin Rouge was licht en temperamentvol.
Ze leefde bij de dag. Nu weet ze wel beter.
Ze draagt geld bij zich, drinkt niet teveel en ziet haar oude vrienden niet meer.
Ze vermaakt nu de rijken. Gisteren was 'n minister er met z'n vrouw en dochter.
Walgelijk. -Henri, je moet m'n portret maken.
Levensgroot. Hij staat erop. -Wie is hij? Wie heb je deze week?
Het is niet voor een weekje, maar voor altijd.
Hij is de meest... -Vast wel.
Hoe heet hij? -Paul Biradiaut.
Handig dat hij bankdirecteur is. -Geld boeit me niet, dat weet je.
Helemaal niet. -Zie je wat eraan komt?
Is dat? -Eerst was ze lastig, nu vreselijk.
Ziddler, daar zit je. Je moet opstaan als ik eraan kom.
Ik eis respect. Ik ben de topdanseres hier...
en heb recht op beleefdheid. Goedenavond, monsieur Lautrec.
Ober, een glas voor La Goulue. -lk drink alleen champagne.
Vanzelfsprekend. -Moët & Chandon '78.
Ik denk dat ik maarverkoop.
Stop even.
De ochtendwind is koud, maar het water van de Seine is kouder.
U vergist zich. Ik overweeg niet om te springen.
Gekweld door de liefde, overwegen we het allemaal.
Sta ik hier vanwege de liefde?
Wat anders? De armen dragen niet de laatste mode.
Geloof me, ik kwam hier niet om mezelf in de rivier te gooien.
Alleen dit. Nu kunnen we allebei naar huis.
M'n koets staat tot uw beschikking. -Goedemorgen.
Ik zie geen signatuur. Ik koop niks zonder signatuur.
De signatuur is op de achterkant. Als u er een voorop wilt...
doet Lautrec dat graag voor u. -Hij zou er toch ook zijn?
Zeker, hij kan elk moment komen. -lk koop niks dat niet gesigneerd is.
Zou hij er op lijken? -Hij schijnt lelijker te zijn.
Daar is hij in levende lijve.
Je hebt weer gedronken. -Voor wat extra moed.
Monsieur La Fontaine, wat een eer dat u er bent.
Camondo is er. -Regent het?
Bent u Joyant? U verdient de doodstraf omdat u zoiets ophangt.
Deze vrouw kleedt zich uit terwijl een man toekijkt.
Walgelijk. -De vrouw kleedt zich juist aan.
Die man is haar echtgenoot. Ze vieren hun 27e huwelijksjaar.
Ze gaan uit eten met hun oudste zoon, een taxidermist.
Ik vind het walgelijk dat u die mensen belastert.
Dat bewijst wat ik altijd al dacht: Lelijk in elk oog is wat het verafschuwt.
Het zou fijn zijn als u m'n schilderijen niet bekijkt.
Je hebt gelijk. Ik ben aangeschoten.
Ik moet m'n gezicht even wassen.
Hoeveel is deze?
4000 frank. -Lautrec is nog jong.
Rafael was dat ook. -lk neem het.
Ik ben al aan het onderhandelen.
Bezorg het naar m'n hotel.
Koning van Servië
Zeker, uwe majesteit.
Ik ben zeker in slaap gevallen. Ik ga erheen.
Het is afgelopen. De laatste gasten zijn weg.
In dat geval... -De koning van Servië ook.
Het spijt me, Maurice. Niet te somber zijn.
Z'n voorvaders waren schaapherders en de mijne koning van Navarre.
Zo kun je niet doorgaan. Je kunt niet èn werken èn niks doen.
Ik wil geen preek. Als ik kon veranderen, had ik het gedaan.
Ik weet dat ik teveel drink, maar ik kan niet stoppen.
Je moet stoppen, anders haal je de 40 niet.
Rafael, Watteau en Corregio ook niet. Ik ben in goed gezelschap.
Het is ook beter. M'n schilderijen zullen enorm in waarde stijgen.
Je zult bijzonder veel winst maken. -Dat is niet grappig.
Je hebt gelijk. Het spijt me. Laten we weggaan.
Ik heb een borrel nodig.
Wat lief dat je meekomt, maar je weet hoe belangrijk deze jurk voor me is.
Dit wordt m'n grootste opening. Ik moet er betoverend uit zien.
U ziet er prachtig uit. -Wat lief van u.
Pacard, dit is Toulouse-Lautrec. -lk ben vereerd.
Gaat u zitten. We zijn klaar. Ik roep uw mannequin erbij.
Je hebt het ver geschopt. Je bent nu al een ster op je 29e.
25. -Sorry, maar natuurlijk. 25.
Ik ben al vier jaar 25 en blijf nog vier jaar 25.
Dan word ik een tijdje 27. Ik wil stijlvol oud worden.
Kijk eens aan. -Myriame, lieverd. Het is beeldschoon.
Alles staat je prachtig. Het is niet eerlijk dat zij alles showt.
Melle Hayem, monsieur Toulouse- Lautrec. Wat vind je ervan, Henri?
Hoe maakt u het? -We hebben elkaar al eens ontmoet.
Henri kent iedereen. Vind je hem mooi?
Als hij jou ook zo staat, zeker. -Natuurlijk staat hij mij ook zo.
Niet vergeten naar de opening te komen. Henri brengt je wel, toch?
Ik geef hem het adres wel. -Het is me een genoegen.
Ik zal wachten. -Tot ziens.
Kom mee.
Ze is mooi, maar er doen wat geruchten over haar de ronde.
Ze koopt haar eigen kleren en betaalt zelf de huur. Waar moet dat heen?
Wat moeten mannen wel niet denken?
Marcel de la Voisier wilde haar een raspaard geven.
Wat is dit voor wereld als een vrouw geen paard aanneemt?
Victor, bestel jij maar. -Veel kaviaar en champagne.
Generaals zijn zo heerlijk direct. -lk dacht dat je van het leger af was.
Dit is anders. Ik ga wellicht trouwen. -Akelige gedachte.
Het huwelijk is als een maal met het dessert als voorgerecht.
Negeer hem. Hij is cynisch en gelooft niet in liefde.
Liefde is de zuivere invloed die de harten van mannen verzacht.
Integendeel: Liefde is een staat van verwarring...
waarbij gevoel, lust en bezit door elkaar gehaald worden.
Een wijs man lest elke dorst bij 'n andere bron.
En een wijze vrouw? -Zij moet als een bank opereren:
Geen liefde geven, maar alleen uitlenen tegen de hoogste rente.
Vind je niet? -Morgen krijg je antwoord.
Nu wil ik een ander onderwerp. Kom Victor, ik wil dansen.
Wilt u dansen? -Nee, dank u. Vanavond niet.
Toch niet vanwege mij? Ik vind het niet erg.
Ik heb erg van uw expositie genoten. Ik ben drie keer geweest.
Houdt u van schilderijen? -Als ze mooi, stijlvol en oprecht zijn.
Ik voel me gevleid, maar heb medelijden met u.
Hoezo? -Kunstenaars ontmoeten is niks.
Hun werk is vele malen beter dan zij zelf.
Geldt dat voor u? -Meer dan voor wie dan ook.
Drinkt u voor het genot? -Waarom anders?
Om vele redenen. M'n vader zocht in vergetelheid in drank.
Gelukkig vond hij die snel.
Uw vader had geluk. -Wilt u ook vergeten?
Hij bofte met u als dochter. -Je bent onverbeterlijk.
Je vertelt nu al dat je vader aan alcoholisme stierf. Wiens vader niet?
Bedankt voor de fijne avond. -Komt u niet binnen?
U had toch slaap? -Niet echt. Ik heb iets voor u.
Nieuwsgierigheid is een zwakte van me.
Het is niet echt een appartement. Alleen maar een kamer.
Hoe komt u daaraan? -Bent u verrast?
Hoe komt u eraan? -Gekocht op de vlooienmarkt.
Wat is er? -Niks.
Wie is dat? -Ze heet Marie Charlet.
Ze heeft een handkar. Gefeliciteerd.
Dat is een goede investering. -Hij was niet goedkoop.
De koning van Servië betaalde 4000 voor een schilderij, Camondo 6000.
Ik gaf al m'n geld: Twee frank. Ik werkte in een kleermakerij.
Ik kreeg een franc per dag en werkte in een volle, benauwde kamer.
Ik naaide 's avonds knopen op handschoenen voor extra geld.
Dat schilderij was belangrijker voor me dan een maaltijd.
Waarom?
Haar ogen vertelden me dat er ergere dingen zijn dan kou, honger...
en zelfs eenzaamheid.
Een mooie vrouw kent geen eenzaamheid.
Wel als je geliefde dood is.
Vergeeft u mij. Ligt de sleutel van uw dromen op de bodem van de rivier?
Hij is al vijf jaar dood.
Die sleutel was van een andere deur in de Avenue du Bois.
Als het aanbod ook trouwen betrof, dan had ik de deur wellicht geopend.
Ik ben geen verstandige vrouw zoals u beschreef.
Ik gaf de voorkeur aan eenzaamheid.
Wilt u morgen met me naar de opera?
Terwijl u nadenkt: In Spanje namen dames apen mee om zo mooier te lijken.
Maakt u uzelf altijd belachelijk?
Ik zeg het om u te verzekeren dat ik geen avances zal maken.
Ik zal niet meer vragen dan af en toe een handje pinda's.
In dat geval, tot morgen. -Welterusten.
Henri, leuk je hier te zien. -Goedenavond.
Ik liep voorbij en kon het niet laten. Mag ik je thuis brengen?
Goedemiddag Myriame. -Goedemiddag Marcel.
Het is me een eer. -U bent de eigenaar van Magnifique?
Gefeliciteerd. Hij is goed. -Dat komt door de opvoeding.
Niet per se. Laat maar.
Zou u een keer Magnifique willen tekenen?
Ik teken graag paarden.
Ik ben overweldigd. Ik zal deze koesteren.
Tot ziens, Myriame. Ik heb je gemist.
Nogmaals bedankt, monsieur.
Nu vind ik het nog moediger dat je de sleutel weggooide.
Hij is bijzonder knap. -Uiterlijk is niet alles.
Een Griekse boer vond haar en verkocht haar voor 6000 frank.
Ze is zo mooi dat we haar leeftijd vergeten.
Ze is ouder dan Parijs. Ze was er eerder dan Christus en Caesar.
Men zal altijd het mysterie van haar volmaaktheid willen doorgronden.
Maar ze zal een raadsel blijven.
Grote kunst is niet eenvoudig. Waarom zou het eenvoudig zijn?
Het leven is zelf ook niet eenvoudig en de menselijke geest ook niet.
En het menselijk hart ook niet.
Kom je niet binnen? -lk heb een afspraak.
Op dit tijdstip?
Sommige fonteinen waaruit ik drink vloeien non-stop.
Op de Bateau Mouche kun je uit beleefdheid alleen omhoog kijken...
naardemaan.
Je trilt. -Het is koud en ik heb dorst.
Je eerste woorden tegen mij:
'De ochtendwind is koud, maar het water van de Seine is kouder'
Was dat een maand geleden? -Vier weken en vijf dagen.
Elf weken en vier dagen geleden was ik bij de kleermaker.
Over twee weken en drie dagen moet Natanson's portret af.
Onbenulligheden onthou ik, maar belangrijke dingen vergeet ik.
De bar is een dek lager. -Vertel me over Marie Charlet.
Wat wil je weten? -Was je verliefd op haar?
Ze opende deuren die ik liever dicht had gehouden.
Het is lang geleden.
Heb je daarna nooit meer van iemand gehouden?
Zo'n fout maak je slechts een keer, tenzij je het fijn vindt.
Niemand stond in m'n schaduw. Ik was de enige echte.
Ik danste rondjes om iedereen heen.
De muzikanten werden moe...
voordat ik moe werd.
Ik danste sneller dan zij konden spelen.
Niemand kon schoppen zoals ik.
Je moest vijf frank betalen om me te zien.
Je hebt nooit vijf frank gezien. -Leugenaar.
Ik kreeg 50 frank per avond. Elke avond.
M'n kat at beter dan jij. Ik was een ster.
Mensen kwamen overal uit Parijs om mij te zien.
Op de kermis zeker? -Je gelooft me niet.
Niemand gelooft me, maar het is waar.
Het is inderdaad waar. Ik hoop dat je me nog kent.
We hebben heel wat gedronken samen.
De kleine meneer...
met de grappige benen. -lnderdaad.
De kleine meneer.
Ik was de ster van de Moulin Rouge, toch monsieur Lautrec?
Vertel ze dat ik een ster was.
Toen je die poster maakte, tekende je La Goulue in het midden.
Wie anders dan de grote La Goulue? Koetsier.
Wat vinden jullie hiervan?
Geloven jullie me nu wel?
Naar het ziekenhuis in Passy. -Je hebt haar gelukkig gemaakt.
Hetgeen je lief is, maak je kapot.
M'n posters verpestten de Moulin Rouge.
Door het succes werd de club chique.
Er was geen plek meer voor La Goulue, of voor ons.
1815? Wat een buitensporigheid.
Als je onafhankelijk bent, kun je soms een fles kopen voor een vriend.
En lange kasrozen voor jezelf?
Straks missen we de eerste akte.
Zou je het erg vinden om niet te gaan? -Wat jij wilt.
Ik wil iets met je bespreken.
Zeg het maar.
De rozen zijn van Marcel.
Ik had het kunnen weten. -Hij was hier gisteren toen je weg was.
Bood hij je een mooiere sleutel aan? -Hij vroeg me ten huwelijk.
Afstand houden heeft dus gewerkt. Gefeliciteerd met je overwinning.
Sorry, ik mag natuurlijk niet zeggen dat een huwelijk niet voorbestemd is.
Je bent blinder dan ik dacht. -lntegendeel.
Bij de paardenraces zag ik dat je Marcel het van zichzelf zou verliezen.
Waarom denk je dat ik hem wil? -Hij is alles wat vrouwen willen:
Lang, knap en rijk.
En dankzij je strategie is hij een slaaf van de liefde.
Als je wilt, verkoopt hij z'n paarden en laat een snor groeien of juist niet.
Hou daarmee op. -Sorry, ik ben blij voor je.
Ik heb nog geen antwoord gegeven.
Mooi, hou hem nog even aan de lijn, als straf dat hij zo traag was.
Ik weet nu wat ik wilde weten. -En dat is?
Dat je niet verliefd bent op me.
Heb ik ooit die indruk gewekt? -Nee.
Ik waardeer je bezorgdheid, maar het hoeft niet.
Nu je gerustgesteld bent, ga ik alsnog naar het stuk. Geef je aap z'n hoed.
Noem jezelf niet zo.
Wacht je morgen bij Paquin's?
Ik zal m'n rol spelen zolang jij Marcel wilt pijnigen.
Van mademoiselle Hayem.
'Lieve Henri, Marie Charlet heeft ons beiden gekwetst.
Ik wilde je liefde winnen, maar het is hopeloos.
Ik hou dit niet vol. Ik ga met Marcel trouwen.
Hij weet dat ik niet van hem hou, maar is tevreden. Vaarwel.'
Koetsier. Myriame waar ben je? Ben je er, Myriame?
Wat wilt u? -Waar is mademoiselle Hayem?
Ze is vertrokken zonder adres achter te laten.
Ik wil nog een absint. Snel. -Nee, u heeft genoeg gehad.
Ik moet trouwens sluiten. -Brutale pummel.
Geen tegenspraak. Breng wat absint of ik maak alles kapot.
Hij breekt nog eens z'n nek.
Dit is de laatste. Ik ga over vijf minuten dicht.
Dank je, je bent een goede man. Je bent m'n vriend.
Ik wil hem hier niet, maar hij blijft komen. Ik kan er niks tegen doen.
Anders krijg ik last van Patou. Als Patou er niet was, gooide ik hem eruit.
Hij heeft elke bistro gewaarschuwd dat Lautrec niks mag overkomen.
Niemand wil de politie op z'n dak.
Moet je kijken. Hij leest steeds dezelfde brief.
Na een jaar kent hij die brief wel, lijkt me. Heel vervelend.
Een borrel, Victor. -De absint is op.
Ik vroeg niet om absint. Geef me een glas.
Op je gezondheid.
Neem hem mee. Sluit de tent maar.
Hij drinkt zich nog dood. Ik wil niet dat dat hier gebeurt.
Tijd om naar huis te gaan. -Blijf van me af.
Wees verstandig. U moet naar huis. -Ben jij het, Patou.
We zijn oude vrienden. Dat wist je niet, hè?
Laten we hier weggaan. Laten we samen wat drinken.
Maar natuurlijk. -Denk je dat je me voor de gek houdt?
Je zegt wel ja, maar je wilt me naar huis brengen.
Wat doe je hier eigenlijk? Je bemoeit je overal mee.
Val me niet lastig. Ik ben een burger. Heb je een arrestatiebevel voor me?
Ik snap niet hoe hij het volhoudt.
Hij werkt nog steeds. Hij kruipt naar z'n ezel en schildert gewoon.
Hij slaapt diep. Hij zal voorlopig wel slapen.
De komende uren zeker.
Ik moet doorgeven dat hij naar het ziekenhuis moet en hulp nodig heeft.
Zij geven hem slaappillen en houden hem van de fles vandaan.
Wacht tot morgen. Als het niet beter gaat, roep ik z'n moeder.
Madame Loubet, waar bent u? Het krioelt van de kakkerlakken.
Z'n ogen zijn open.
Hoor je me, Henri? Luister.
Dit komt van Maurice Joyant. Luister.
'Het Louvre koopt de Camondo-collectie.
Je bent de enige levende kunstenaar die deze eer ten deel valt.'
Hoor je me?
Je werk komt in het Louvre. Ik begreep dat gewoon niet.
Vergeef het me. Ik begreep het niet.
We hoorden dat je stervende bent en wilden gedag zeggen.
Het was heerlijk je te kennen.
Ik moet gaan want een mooi wezen wacht op me bij Maxime's.
Totziens, Henri.